۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله بررسي آگاهي تغذيه ‌اي بيماران ديابتيك نوع ۲ مراجعه كننده به بيمارستان حضرت رسول اكرم (ص) در سال ۱۳۸۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۴ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۱۹۷ تا ۲۰۴ منتشر شده است.
نام: بررسي آگاهي تغذيه ‌اي بيماران ديابتيك نوع ۲ مراجعه كننده به بيمارستان حضرت رسول اكرم (ص) در سال ۱۳۸۲
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت تيپ ۲
مقاله آگاهي
مقاله تغذيه
مقاله آموزش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مولوي نجومي مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: نجم آبادي شهان دخت
جناب آقای / سرکار خانم: شكيبا ويستا
جناب آقای / سرکار خانم: دانايي دلارام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ديابت از جمله شايع ترين بيماري هاي غيرواگير بوده و از مشکلات مهم بهداشتي ـ درماني ايران و جهان مي باشد. امروزه در بيماران ديابتيک تيپ ۲، رعايت رژيم غذايي اهميت ويژه اي دارد. از اصول اساسي در پيشگيري از بروز عوارض در اين بيماران، افزايش سطح آگاهي آنان از نحوه درمان، علايم، عوارض و تغذيه مي باشد. به منظور برنامه ريزي آموزش تغذيه براي بيماران ديابتيک، داشتن اطلاعات زمينه اي از سطح آگاهي آنها ضروري است. هدف از انجام اين مطالعه، تعيين سطح آگاهي تغذيه اي بيماران ديابتيک تيپ ۲ مراجعه کننده به درمانگاه غدد بيمارستان حضرت رسول اکرم(ص) بود.
روش کار: در يک مطالعه مقطعي (cross sectional)، ۱۶۰ بيمار مبتلا به ديابت تيپ ۲ شناخته شده که در سال هاي ۱۳۸۲-۱۳۸۱ به درمانگاه غدد بيمارستان حضرت رسول اکرم(ص) مراجعه کرده بودند، مورد بررسي قرار گرفتند. روش نمونه گيري از نوع غير احتمالي در دسترس بود. ابزار جمع آوري داده ها، پرسشنامه اي شامل دو بخش بود که به طريقه مصاحبه تکميل شد. در بخش اول، اطلاعات جمعيت شناختي (سن، جنس، تحصيلات، مدت زمان بيماري و …) و در بخش دوم، سطح آگاهي تغذيه اي بيماران بررسي شد. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار آماري (version 11.5) SPSS، توصيف و تجزيه و تحليل شد. آگاهي نسبت به هر زير گروه غذايي و آگاهي کل به صورت متغير کمي با در نظر گرفتن امتياز براي پرسش ها تعيين شد. از آزمون هاي آماري t-test ، correlation و ANOVA براي مقايسه امتياز آگاهي برحسب متغيرهاي زمينه اي استفاده شد.
يافته ها: در اين مطالعه ۱۶۰ بيمار ديابتيک تيپ ۲ مورد بررسي قرار گرفتند. در حدود ۵۱%(۸۱ نفر)، زن و ۴۹%(۷۹ نفر)، مرد بودند. ميانگين سني بيماران، ۱۳ ± ۶۱ سال به دست آمد. ۳/۲۶% از بيماران، تحت درمان با انسولين بودند و ۵/۵۷% آنها از قرص استفاده مي کردند. ميانگين طول مدت ابتلا به ديابت، ۴/۶ ± ۵/۱۰ سال بود. ۳۲% بيماران از هيچ رژيم غذايي خاصي استفاده نمي کردند. متوسط امتياز آگاهي از گروه نان و غلات، ۸/۱۵ از ۲۱؛ گوشت، ۷/۱۴ از ۲۱؛ لبنيات، ۲/۱۲ از ۲۰؛ چربي ها، ۵/۱۱ از ۲۱؛ سبزيجات، ۴/۱۱ از ۱۵؛ ميوه جات، ۲/۱۱ از ۱۷ و گروه متفرقه، ۳/۱۵ از ۲۱ به دست آمد. ميانگين کل امتياز آگاهي تغذيه اي در حدود ۱۲ ± ۹۲ از ۱۳۰ به دست آمد. بين آگاهي تغذيه اي و سطح سواد، همبستگي مثبت معني دار وجود داشت. بين طول مدت بيماري و سن بيماران با آگاهي تغذيه اي ارتباط منفي معني دار ديده شد. بيماران با سابقه خانوادگي ديابت آگاهي بيش تري نسبت به گروه بدون اين سابقه داشتند و اين اختلاف نيز از نظر آماري معني دار بود.
نتيجه گيري کلي: در اين مطالعه ديده شد که سطح آگاهي تغذيه اي بيماران ديابتيک در حد متوسط قرار دارد. با داشتن اين زمينه آگاهي، به نظر مي رسد مي توان با آموزش مناسب در کنترل عوارض اين بيماران موفق بود.

© حقوق سایت محفوظ است