۱۳۹۵-۰۲-۰۱

مقاله بررسي آزمايشگاهي پديده جذب در فرايند تزريق متناوب محلول فعال کننده سطحي و گاز نيتروژن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۳ در شيمي و مهندسي شيمي ايران از صفحه ۷ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسي آزمايشگاهي پديده جذب در فرايند تزريق متناوب محلول فعال کننده سطحي و گاز نيتروژن
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مواد فعال کننده سطحي
مقاله پديده جذب
مقاله زوج يون بي بار
مقاله ماده کمکي
مقاله بازيافت نفت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صفرزاده محمدامين
جناب آقای / سرکار خانم: محمدصالحي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبايي نژاد سيدعليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
با توجه به کاهش جهاني توليد نفت، نبود بازدهي روش هاي متداول ازدياد برداشت و ميزان بالاي نفت باقيمانده در مخازن هيدروکربوري، استفاده از روش هاي با سوددهي بالاتر با وجود تحميل هزينه بيشتر، منطقي به نظر مي رسد. پديده جذب ناخواسته تحت تاثير عامل هاي گوناگون باعث کاهش کارايي فرايند تزريق متناوب محلول فعال کننده سطحي و گاز مي شود. اين در حالي است که آناليز جريان جزئي، موفقيت اين روش را در فرايند ازدياد برداشت مخازن هيدروکربوري تاييد نموده است. در اين مطالعه، فرايند جذب به دو روش استاتيک و ديناميک بررسي شد و تاثير نوع فاز گازي، نوع سنگ، غلظت هاي گوناگون ماده فعال کننده سطحي و ماده کمکي بر ميزان جذب صورت گرفته مطالعه شد. همچنين، آزمايش هاي تزريق متناوب محلول فعال کننده سطحي و گاز به منظور مقايسه با ديگر روش هاي متداول مانند تزريق متناوب آب و گاز و تزريق پيوسته گاز و تاثير ماده کمکي کلسيم ليگنوسولفانات بر ميزان بازيافت انجام شد. به منظور به دست آوردن غلظت سديم دودسيل سولفات از روش رنگ سنجي بر مبناي تشکيل زوج يون بين ماده فعال کننده سطحي (آنيوني بدون رنگ) و سفرانين (کاتيون رنگي) استفاده شد. نتيجه ها نشان داد که ميزان دانسيته جذب ماده فعال کننده سطحي در حضور گاز نيتروژن نسبت به زماني که گاز متان در معرض سنگ قرار دارد، کمتر است. همچنين ميزان جذب سديم دودسيل سولفات در حضور ماده ليگنوسولفانات کاهش مي يابد. آزمايش هاي جذب استاتيک انجام شده بر روي دولوميت و شيل نشان داد که ميزان جذب ماده فعال کننده سطحي در آنها بالاتر از سيليس است. فرايند تزريق متناوب محلول فعال کننده سطحي و گاز نسبت به فرايند هاي تزريق متناوب آب و گاز و تزريق پيوسته گاز ميزان بازيافت را به ترتيب ۱۰ و ۲۸ درصد افزايش مي دهد. کف در نرخ بهينه تزريق به صورت مناسب تشکيل و باعث کاهش موثر تحرک پذيري گاز مي شود. استفاده از ماده ليگنوسولفانات نيز ضمن افزايش ۲ درصدي ميزان بازيافت باعث کاهش ۲۲ درصدي ميزان جذب ماده فعال کننده سطحي مي شود.

© حقوق سایت محفوظ است