۱۳۹۶-۰۶-۲۶

مقاله اپيدميولوژي بيماري سل بين سالهاي ۸۰-۱۳۷۲ در شهرستان گناباد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۱ در افق دانش از صفحه ۴۵ تا ۵۱ منتشر شده است.
نام: اپيدميولوژي بيماري سل بين سالهاي ۸۰-۱۳۷۲ در شهرستان گناباد
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سل
مقاله اپيدميولوژي
مقاله گناباد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدپور علي
جناب آقای / سرکار خانم: فاني محمد جواد
جناب آقای / سرکار خانم: مطلبي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: شمس هدايت اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه اهداف: بيماري سل، هنوز به عنوان يكي از بيماريهاي شايع مطرح است، به طوريكه تقريبا ۱٫۳ جمعيت به مايكوباكتريوم توبركلوزيس آلوده هستند و سالانه حدود ۸ ميليون مورد جديد سل در جهان بروز مي كند، اما ميزان و نحوه بروز آن در مناطق مختلف دنيا و نيز در كشور ايران متفاوت است. اين پژوهش طي سالهاي ۸۰-۱۳۷۲ در شهرستان گناباد، با حدود ۱۰۷ هزار نفر جمعيت با هدف بررسي وضعيت بيماري سل و مبتلايان به آن در منطقه انجام گرفت.
روش مطالعه: در اين بررسي كه از نوع مقطعي و گذشته نگر مي باشد، از بين كل جامعه مورد بررسي شهري و روستايي تحت پوشش دانشكده علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني گناباد، طي نمونه گيري از طريق بيماريابي براساس آخرين شيوه هاي توصيه شده، با توجه به علايم باليني، بررسي، خلط، گرافي،… ۲۷۹ نفر مبتلا به انواع سل تشخيص داده شده و پس از ثبت اطلاعات در چك ليست، ويژگيهاي دموگرافيك و مشخصات مربوط به بيماري مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: براساي يافته ها ۵۷% افراد مبتلا ساكن روستا و ۵۸% زن بوده اند، زنان خانه دار و مردان با شغل كشاورزي – دامداري بيشترين درصد مبتلايان را شامل مي شدند. نوع سل در ۷۷٫۸ درصد مبتلايان ريوي و در ۲۲٫۲% بقيه، از انواع خارج ريوي (غدد لنفاوي، سيستم گوارشي، استخواني، اداري تناسلي و ساير نقاط بدن) تشخيص داده شد. از كل بيماران مبتلا به سل ريوي، در ۷۲٫۴ موارد اسمير خلط از نظر BK مبت و در ۲۷٫۶% منفي بوده است. در سالهايي كه اين تحقيق صورت گرفت، درصد بيماران مبتلا به سل ريوي اسمير مثبت، بيش از ۷۰%  بوده است همچنين در طي اين مدت مبتلايان سل خارج ريوي با شيوع نوساني، از ۱۱٫۱% در سال ۷۲ به ۲۸٫۶% در سال ۷۶ و ۳۴٫۲% در سال ۷۸ افزايش نشان مي دهد. ولي روند فوق در سالهاي بعد تغيير كرده است. ميانگين سن مبتلايان ۴۵٫۴ سال بوده است.
بحث: در اين بررسي مشخص گرديد، بيشترين درصد مبتلايان به سل خارج ريوي (۴۲٫۱%) در گروه سني ۲۰-۴۰ سال و بيشترين درصد مبتلايان به سل ريوي (۹۰٫۱%) در گروه سني ۸۰-۶۰ سال قرار دارند. همچنين در بيشترين درصد اسمير مثبت خلط از نظر BK مبتلايان به سل ريوي، مربوط به گروه سني ۲۰-۴۰ سال و بيشترين درصد اسمير منفي خلط مربوط به مبتلايان گروه سني كمتر از ۲۰ سال مي باشد. لذا توجه بيش از پيش به روند بيماريابي و بويژه گروه سني فوق و موارد اسمير مثبت و پي گيري طرح Dots در منطقه توصيه مي شود.

© حقوق سایت محفوظ است