۱۳۹۵-۰۵-۰۱

مقاله استفاده از الکتروليز در ارتقاي راهبري راکتورهاي بي هوازي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در محيط شناسي از صفحه ۹ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: استفاده از الکتروليز در ارتقاي راهبري راکتورهاي بي هوازي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تصفيه بي هوازي
مقاله فاضلاب شهري
مقاله الکتروليز
مقاله ارتقاي کارامدي راکتور هاي بافلدار بي هوازي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بدليانس قلي كندي گاگيك
جناب آقای / سرکار خانم: جمشيدي شروين
جناب آقای / سرکار خانم: ولي پور عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مشکلات معتني به راهبري راکتورهاي بي هوازي به دليل حساسيت بالا به شرايط محيطي و برقراري شرايط اسيدي، لزوم دستيابي به راهکارهاي کارآمد در راستاي حفظ پايداري فرايند و بهبود عمليات بهره برداري را مشهود مي سازد. در اين تحقيق، بر اساس نتايج بررسي هاي اوليه درخصوص مشخصات و مشکلات عملکردي راکتورهاي بافلدار بي هوازي در مقياس آزمايشگاهي، تاثير استفاده از الکتروليز شيميايي بر رفع اختلالات مشاهده شده در راکتورهاي بي هوازي در زمينه احياي pH و بازده حذف جامدات محلول مورد آزمايش قرار گرفت. همچنين، مشخصه هاي اصلي راهبري مورد بررسي شامل مدت زمان الکتروليز و ولتاژ تحت شرايط مختلف راهبري هستند. مطابق بررسي هاي انجام شده در بشرهاي آزمايشگاهي يک ليتري حاوي فاضلاب شهري و لجن بي هوازي، تحت شرايط ناپيوسته و کنترل شده جريان، در مدت زمان ۲ الي ۳ ساعت و با ولتاژ ۸ الي ۱۲ ولت، بازده حذف جامدات محلول در شرايط بي هوازي به ۳۰ تا ۴۰ درصد ارتقا مي يابد. همچنين pH فاضلاب در شرايط اسيدي در اين مدت زمان و بدون افزودن مواد شيميايي از مقادير اوليه ۵٫۵ و ۶٫۵ به ترتيب به ۷٫۵ و ۸ افزايش مي يابد. در اين شرايط و در تصفيه فاضلاب شهري به طور متوسط COD کل خروجي به ۸۲ميلي گرم بر ليتر و TSS پساب به ۷۲ ميلي گرم بر ليتر مي رسد که در مقايسه با متوسط کارامدي راکتور بافلدار بي هوازي، تصفيه فاضلاب شهري تا ۱۰ درصد ازعملکرد مناسب تري برخوردار است. بنابراين، اين روش مي تواند گزينه مناسبي براي ارتقاي اين واحدها و راکتورهاي مشابه محسوب شود.

© حقوق سایت محفوظ است