۱۳۹۶-۰۶-۲۶

مقاله ارزيابي كمي Porphyromonas Gingivalis قبل و بعد از درمان غير جراحي پريودنتال در پاكت ‌هاي عميق بيماران مبتلا به پريودنتيت مهاجم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۳ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۹۲ تا ۱۰۲ منتشر شده است.
نام: ارزيابي كمي Porphyromonas Gingivalis قبل و بعد از درمان غير جراحي پريودنتال در پاكت ‌هاي عميق بيماران مبتلا به پريودنتيت مهاجم
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله درمان غير جراحي پريودنتال
مقاله آموكسي سيلين – مترونيدازول
مقاله پريودنتيت مهاجم
مقاله پورفيروموناس جينجيواليس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كدخدا زينب
جناب آقای / سرکار خانم: سنجابي ساحل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: حذف باكتري Porphyromonas Gingivalis (P.g) از محيط زير لثه جهت دستيابي به نتايج موفقيت آميز درمان در بيماران مبتلا به Aggressive Periodontitis (AP) امري ضروري به نظر مي رسد.
هدف: مطالعه حاضر با هدف ارزيابي قدرت تاثير درمان غير جراحي در کاهش باکتري از پاکت هاي عميق اين بيماران انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه ۴۹ ,Clinical Trial بيمار از بين مراجعه كنندگان به بخش تخصصي پريودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران به طور تصادفي انتخاب شدند. اين افراد پس از تشخيص باليني Aggressive Periodontitis و اثبات وجود p.g پس از نمونه برداري از حداقل يك پاكت با عمق بيش از ۵ ميليمتر از هر كوادرانت از دهان بيمار وارد مطالعه شدند. در مرحله اول درمان غير جراحي، پس از آموزش كامل و دقيق OHI به بيماران، درمان جرمگيري و صاف كردن سطح ريشه (SRP) به همراه شستشوي داخل پاكت توسط كلرهگزيدين انجام شد. در مرحله دوم بلافاصله يك هفته بعد، درمان آنتي بيوتيكي شامل آموكسي سيلين ۵۰۰ ميليگرمي به همراه مترونيدازول ۲۵۰ ميليگرمي به مدت ۱۰ روز (روزي سه بار) براي بيماران آغاز گرديد. در روز اول مطالعه، هفته اول، هفته ششم و ماه سوم پس از آغاز درمان كشت ميكروبيولوژيكي P.g به همراه سه شاخص كلينيكي Bleeding on Probing (Bop), Plakue Index (PI) Probing Pocket depth (PPD) هر بيمار ثبت گرديد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمونهاي آماري t و Wilcoxon تحليل گرديد.
يافته ها: نتايج اختلاف معني داري را بين كلوني باكتريايي پس از هر دو مرحله درمان (هفته اول و ششم) در مقايسه با Base Line نشان داد؛ اما در ماه سوم مجددا تعداد كلوني ها افزايش يافت كه البته در مقايسه با زمان Base Line بسيار كمتر بود؛ اما اختلاف معني داري از نظر آماري وجود نداشت. در هر سه گروه سني عمده كاهش كلوني پس از مرحله اول مشاهده شد. اين كاهش به دنبال مرحله دوم درمان همچنان ادامه يافت؛ اما در گروه سني ۲۳-۱۸ سال مشخص تر از گروه ۳۵-۳۰ سال بود. شاخصهاي كلينيكي BOP، PI، PPD نيز در هفته اول و ششم پس از درمان نسبت به زمان شروع مطالعه بهبود نشان دادند و از نظر آماري داراي اختلاف معني داري بودند؛ اما در ماه سوم پس از درمان شاخص BOP بر خلاف دو شاخص PI، PPD اختلاف معني داري را با Base Line نشان نداد.
نتيجه گيري: كارايي درمان غير جراحي مكانيكي به همراه مترونيدازول و آموكسي سيلين در حذف P.g از عمق پاكت هاي پريودنتال بيماران A.p رضايت بخش بود؛ اما ممكن است پس از سه ماه حتي با وجود بهداشت مناسب (شاخص پلاك پايين) احتمال عود بيماري در برخي از بيماران وجود داشته باشد كه لزوم درمان مجدد را مشخص مي سازد. مسلما مطالعات كلينيكي با زمان پيگيري طولاني تر و گروههاي مورد درمان متنوع تر جهت تاييد اين نتايج ضروري به نظر مي رسد.

© حقوق سایت محفوظ است