۱۳۹۶-۰۶-۲۶

مقاله ارزيابي اثر كورتيكوتومي بر ميزان حركت دندان و مقايسه آن با روش معمول ارتودنسي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۳ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۳۳ تا ۴۱ منتشر شده است.
نام: ارزيابي اثر كورتيكوتومي بر ميزان حركت دندان و مقايسه آن با روش معمول ارتودنسي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله كورتيكوتومي
مقاله رتراكشن كانين
مقاله انحراف محوري دندان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پاك شير حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: زارع امامي عبداله
جناب آقای / سرکار خانم: رهسپار بهزاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: كاهش طول مدت درمان ارتودنسي در بزرگسالان، يكي از اهداف مهم در درمان و تصحيح ناهنجاريها مي باشد. روش استفاده از كورتيكوتومي (Corticotomy) به عنوان حد واسط درمانهاي جراحي و ارتودنسي در كاهش مدت زمان درمان مفيد تشخيص داده شده است.
هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي و مقايسه سرعت حركت ديستالي دندان كانين فك بالا با روش ارتودنسي توام با كورتيكوتومي و معمول ارتودنسي انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه تحليلي، تعداد ده بيمار بين سنين ۱۷ تا ۲۵ سال به روش نمونه گيري متوالي انتخاب شدند. پس از خارج كردن دندانهاي پره مولر اول فك بالا و انجام مرحله اول درمان ارتودنسي، جراحي كورتيكوتومي در باكال و پالاتال يك سمت انجام گرديد (آزمون) و سمت ديگر به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. پس از حذف التهاب ناشي از جراحي، حركت ديستالي دندان كانين در سمت آزمون به روش تاكامي (Takami) با استفاده از فنر تيتانيوم آغاز گرديد. در سمت شاهد، مشابه سمت آزمون حركت دندان كانين با استفاده از فنر تيتانيوم انجام شد. ميزان حركت دندان بر اساس روگاي پالاتالي، به عنوان نقطه مرجع، طي هشت هفته اندازه گيري شد. با روي هم قرار دادن تصاوير راديوگرافي پانوراميك، ميزان انحراف محور طولي (Tipping) دندان كانين، تعيين گرديد. يافته هاي مطالعه با استفاده از آزمون كولموگرو- سميرنوف و آزمون t مورد تحليل قرار گرفتند.
يافته ها: ميزان حركت ديستالي دندان كانين در سمت آزمون، بيش از سمت شاهد بود (P=0.015)؛ اين تفاوت بويژه در پايان هفته اول چشمگيرتر بود (P=0.000)؛ همچنين ميزان انحراف محور طولي دندان مذكور در سمت آزمون، به مراتب كمتر از سمت شاهد بود (P<0.05)، ولي اختلاف ميزان از دست دادن انكوريج در دو گروه آزمون و شاهد معني دار نبود (P>0.05).
نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي مطالعه حاضر، مي توان اذعان كرد كه حركت دندان كانين متعاقب جراحي كورتيكوتومي نسبت به روش معمول ارتودنسي از ميزان بالاتري برخوردار است؛ از اين روش بويژه در بيماران با مال اكلوژن پروتروژن دنتوآلوئولي به منظور ديستاله كردن سريع دندان كانين مي توان به خوبي استفاده كرد.

© حقوق سایت محفوظ است