۱۳۹۶-۰۶-۲۷

مقاله اختلال هذياني در بيماران سرپايي و بستري بيمارستان روزبه تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۰ در مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران (انديشه و رفتار) از صفحه ۴ تا ۱۰ منتشر شده است.
نام: اختلال هذياني در بيماران سرپايي و بستري بيمارستان روزبه تهران
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلال هذياني
مقاله هذيان گزند و آسيب
مقاله هذيان حسادت
مقاله هذيان خيانت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: علي وردي پرويز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: اختلال هذياني يكي از اختلالهاي نه چندان شايع پسيكوتيك است كه بيشتر با هذيانهاي منفرد و شكل يافته (معمولا از نوع گزند و آسيب، حسادت و خودبيمارپنداري) مشخص مي شود. هدف اين پژوهش بررسي اختلال هذياني از نظر همه‏گيرشناسي نشانه شناسي، پديدار شناسي و افتراق آن از ساير اختلالهاي رواني بوده است.
روش: در اين پژوهش۵۱ بيمار (۳۴ مرد، ۱۷ زن، ۴۵ مورد بستري و ۶ مورد سرپايي) كه با مراجعه به پرونده ايشان بر پايه معيارهاي تشخيصي‏‏DSM-IV  داراي اختلال هذياني تشخيص داده شده بودند انتخاب و در مدت دو سال در بيمارستان روزبه مورد بررسي قرار گرفتند. گردآوري داده ها به كمك يك پرسشنامه ۴۹ ماده اي ، آزمون هوشي وكسلر و سي‏تي اسكن انجام گرديده است.
يافته ها: شايعترين نوع هذيان، هذيان گزند و آسيب و حسادت (به ترتيب ۲/۴۹% و ۴۰٫۷%) بودند. ميانگين سن شروع هذيان در آزمودني هاي پژوهش حدود ۴۱ سال بود. چهار پنجم بيماران سطح اقتصادي- اجتماعي پاييني داشتند. شيوع عمل به هذيان، شروع تدريجي، و اختلال خلقي ثانويه در اين بررسي حدود ۷۰% بود و در ۴۵% موارد فشارهاي رواني حاد در پس زمينه بيماري وجود داشت. شيوع سابقه خانوادگي اختلال رواني، بيماري عضوي و كاربرد نا بجاي مواد نيز ۳۰% برآورد شد.
نتيجه: در مجموع به نظر مي رسد الگوي اختلال هذياني در اين بررسي تفاوت چنداني با ساير بررسي هاي انجام شده نداشته باشد.

© حقوق سایت محفوظ است