۱۳۹۵-۰۱-۳۱

مقاله اثر پيوند سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان بر تعداد سلول هاي عصبي و حافظه در مدل ضايعه هيپوکامپ توسط تري متيلين کلرايد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۴ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان از صفحه ۱۴ تا ۲۲ منتشر شده است.
نام: اثر پيوند سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان بر تعداد سلول هاي عصبي و حافظه در مدل ضايعه هيپوکامپ توسط تري متيلين کلرايد
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نوروژنز
مقاله سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان
مقاله هيپوکامپ
مقاله تري متيلين کلرايد
مقاله حافظه فضايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مددي درگاهي سهيلا
جناب آقای / سرکار خانم: افتخارزاده مينا
جناب آقای / سرکار خانم: مهدي پور احمد
جناب آقای / سرکار خانم: سليماني منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: مهدي زاده مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: امروزه به دنبال تاييد وجود نوروژنز در مغز پستانداران بالغ، استفاده از سلول هاي بنيادي به عنوان يک روش درماني مناسب براي بهبود بسياري از بيماري هاي سيستم عصبي مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. بدين ترتيب که با پيوند سلول هاي بنيادي، بازسازي نوروني در نواحي تخريب شده ايجاد مي گردد. اين مطالعه به منظور تعيين اثر پيوند سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان بر آسيب هاي وارده به هيپوکامپ انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه تجربي ۲۸ سر موش صحرايي نر نژاد ويستار در چهار گروه ۷ تايي کنترل، مدل، شاهد و درمان قرار گرفتند. حيوانات نوروتوکسين تري متيلين کلرايد را به ميزان ۸ ميلي گرم بر کيلوگرم وزن بدن از طريق تزريق داخل صفاقي دريافت کردند. يک هفته پس از دريافت نوروتوکسين، سلول هاي بنيادي به روش استريوتاکسي تزريق شد. شش هفته پس از تزريق سلول ها، حافظه فضايي موش ها به روش ماز آبي موريس بررسي شد. همچنين مطالعه بافتي با روش رنگ آميزي نيسل و شمارش سلول هاي سالم توسط نرم افزار Olysia bio report انجام گرديد.
يافته ها: به دنبال پيوند سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان، تعداد نورون هاي سالم در گروه درمان (۷۴±۱۵٫۱۹) در مقايسه با گروه شاهد (۴۴٫۶۷±۱۲٫۹۷۱) و گروه مدل (۴۸٫۵۶±۱۸٫۱۰۵) بيشتر بود (P<0.05). همچنين در آزمون ماز آبي موريس، به دنبال پيوند سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان، گروه درمان (۳۷۸٫۳۵±۱۸۹٫۱۸)، (۳۱٫۳۰±۱۳٫۶۷) مسافت و زمان کمتري براي رسيدن به سکوي مخفي طي نمود؛ ولي اين کاهش نسبت به گروه شاهد (۴۳۸٫۱۸±۱۹۲٫۵۶)، (۴۰٫۱۴±۱۴٫۸۹) و گروه مدل (۴۰۷٫۹۸±۲۲۵٫۴۴)، (۳۷٫۶۸±۱۷٫۱۵) معني دار نبود. همچنين مسافت طي شده در ربع هدف توسط گروه درمان (۷۹۹٫۸±۱۲۵٫۹۱) نسبت به گروه مدل (۵۸۸٫۵۱±۱۳۶٫۹۴) و گروه شاهد (۵۴۶٫۴۸±۸۶٫۴۷) افزايش آماري معني داري يافت (P<0.05).
نتيجه گيري: استفاده از سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان باعث کاهش آسيب هاي وارده به هيپوکامپ به صورت افزايش تعداد نورون هاي پيراميدال و بهبود حافظه گرديد.

© حقوق سایت محفوظ است