۱۳۹۵-۰۴-۰۴

مقاله اثر سايمتيدين بر آسيب هاي حاصل از تتراکلريد کربن در کبد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در علوم بهداشتي جندي شاپور (JENTASHAPIR JOURNAL OF HEALTH SCIENCES) از صفحه ۱ تا ۸ منتشر شده است.
نام: اثر سايمتيدين بر آسيب هاي حاصل از تتراکلريد کربن در کبد
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سايمتيدين
مقاله تتراکلريدکربن ،کبد
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي زاده معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: اميرغلامي فريبا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سايمتيدين جهت درمان سوزش معده، زخم معده و زخم اثني عشر مصرف گسترده باليني دارد. اين دارو موجب مهار فعاليت آنزيم هاي سيتوکروم p450مي شود. کربن تتراکلرايد (CCl4) بعنوان حلال، پاک کننده و ماده شيميايي بينابيني در صنايع کاربرد دارد. اين ترکيب بصورت فرم اصلي (parent chemical) موجب تضعيف سيستم عصبي مي شود. تحت تاثير آنزيم هاي سيتوکروم p450 به محصولات سمي واکنشگر تري کلرومتيل (CCl3) و باعث آسيب در ارگان هاي مختلف بدن مي شود. هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر سايمتيدين بر آسيب هاي حاصل از CCl4 در کبد مي باشد.
روش بررسي: به گروهي از موش هاي صحرايي نر بالغ سايمتيدين در دوز ۱۲۰ ميلي گرم براي هر کيلوگرم و به گروه کنترل حلال سايمتيدين داده شد. ۱۲ ساعت بعد حيوانات کربن تتراکلرايد در دوزهاي
۲ mg/kg، ۱٫۵، ۱، ۰٫۵ و گروه کنترل حلال کربن تتراکلرايد از طريق تزريق داخل صفاقي دريافت نمودند. ۲۴ ساعت بعد حيوانات با اور دوز سديم پنتو باربيتال کشته و از خون حيوانات جهت اندازه گيري آنزيم هاي کبدي شامل آسپارتات آمينوترانس آميناز ( (AST’)، آلانين آمينو ترانس آميناز (ALT’) و آلکالين فسفاتاز (ALP) استفاده گرديد. بافت هاي کبد جدا و در فرمالين ۱۰ در صد تثبيت و پس از انجام مراحل تهيه بافت و رنگ آميزي با هماتوکسيلين و ايوزين با استفاده از ميکروسکپ نوري مورد بررسي قرار گرفتند.
يافته ها: کربن تتراکلرايد بصورت وابسته به دوز موجب افزايش آنزيم هاي کبدي و آسيب در سلول هاي کبد گرديده است. سايمتيدين موجب کاهش هپاتوتوکسيسيتي حاصل از اين ترکيب گرديده است.
نتيجه گيري: بر اساس نتايج حاصل از مطالعات بيوشيميايي و هسيتوپاتولوژي اين تحقيق مشخص شد که سايمتيدين از طريق کاهش زيست دگرگوني CCl4 موجب کاهش هپاتوتوکسيستي گرديده است. اگرچه سايمتيدين از توليد راديکال هاي آزاد حاصل از CCl4 جلوگيري نموده است، ولي از آنجا که فرم اصلي CCl4 نيز سمي مي باشد بنابراين در حضور سايمتيدين بنظر مي رسد آثار سمي حاصل از فرم اصلي CCl4 در مقايسه با محصولات واکنشگر سمي آن بيشتر مي باشد.

© حقوق سایت محفوظ است