۱۳۹۶-۰۶-۲۷

مقاله اثر دگزامتازون و استرس شنا بر تعديل درد در دو روش ارزيابي درد در موش‌سوري‌ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۱ در مجله دانشگاه علوم پزشکي رفسنجان از صفحه ۴۵ تا ۵۱ منتشر شده است.
نام: اثر دگزامتازون و استرس شنا بر تعديل درد در دو روش ارزيابي درد در موش‌سوري‌
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گيرنده‌ هاي‌ گلوكوكورتيكوييدي
مقاله درد
مقاله Tail flick ،Hot plate
مقاله استرس
مقاله موش‌سوري‌

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طاهريان عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: وفايي عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: رشيدي پور علي
جناب آقای / سرکار خانم: ميلادي‌ گرجي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: جراحي مرتضي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: نتايج‌ مطالعات قبلي نشان داده‌اند كه احتمالاً گلوكوكورتيكوئيد‌ها بر تعديل درد‌هاي حاد و مزمن‌ اثر مي‌گذارند. هدف‌ پژوهش‌ حاضر بررسي‌ اثر استرس‌ حاد شنا و دگزامتازون‌ (به‌ عنوان‌ آگونيست‌ گيرنده‌ گلوكوكورتيكوئيدي‌ ) بر درد حاد، در دو روش ارزيابي درد Tail flick) و (Hot plate در موش‌ سوري‌ است‌ .
مواد و روش‌ها: دراين‌مطالعه تجربي‌ از ۶۰ سر موش‌ سوري‌ نر از نژاد آلبينو در ۶ گروه‌ ۱۰ تايي‌ و با وزن‌ ۲۵ تا ۳۰ گرم ‌در هر مدل ارزيابي درد استفاده‌گرديد. دگزامتازون‌ با دوزهاي‌ ۵/۰، ۱ و ۲ ميلي‌گرم‌ به‌ ازاي هركيلوگرم‌ وزن،‌ يا هم‌ حجم‌ آن‌ اتانول ۲ درصد و سالين‌ به‌ صورت‌ زير جلدي۳۰ دقيقه‌ قبل‌ از انجام‌آزمون‌ها به‌ همه‌ موش‌ها تزريق‌ شد. براي‌ ايجاد استرس‌ حيوان‌ها‌ يك‌ دقيقه‌ در آب ‌سرد (۱۸ تا ۲۲ درجه‌ سانتيگراد) شنا كردند. ۳ دقيقه‌ بعد از استرس‌ و ۳۳ دقيقه ‌بعد از تزريق‌ دگزامتازون‌، تمام‌ موش‌ها توسط هر دو روش ارزيابي درد مورد آزمون قرار گرفتند. ملاك‌ ارزيابي‌درد در آزمون‌Tail flick ، اندازه‌گيري‌ زماني‌ بود كه‌ حيوان‌ در اثر احساس‌ درد دم‌ خود را تكان‌ داده‌ و تابش‌ اشعه‌ قطع‌ مي‌شود كه‌ آن‌ را زمان‌ پاسخ‌ به‌ درد يا زمان Latency مي‌نامند. اين‌ زمان‌ با حساسيت‌ دهم‌ ثانيه‌ توسط‌ دستگاه‌ به‌ ثبت‌ ‌رسيد. در Hot plate نيز زماني‌كه حيوان‌ شروع‌ به‌ ليسيدن‌ پاهاي‌ جلويي‌ و يا بالابردن‌ پاهاي‌ عقبي‌ (پرش‌) مي‌كرد به‌ عنوان‌ نقطه‌ پايان‌ و شاخص‌ درد در نظرگرفته‌ شده‌ است‌.
يافته‌ها: نتايج نشان‌ داد كه‌ استرس‌ آب‌ سرد و دگزامتازون‌ با دوزهاي‌ ۵/۰ و ۱ ميلي‌گرم‌ در كيلوگرم به‌ طور معني‌‌داري‌ پاسخ‌دهي‌ حيوان‌‌ها را به‌ محرك‌هاي‌ دردزا در هردو مدل‌ كاهش‌ داد (P<0.01). دگزامتازون با دوز ۲ ميلي‌گرم در كيلوگرم تأثير معني‌داري نداشت، در حالي‌كه‌ اثرات‌ استرس‌ به‌ تنهايي‌ نسبت‌ به ‌دگزامتازون‌ بيشتر بود.
نتيجه‌گيري: يافته‌هاي‌ فوق‌ نشان‌ مي‌دهد كه‌ استرس‌ و فعال‌ شدن‌ گيرنده‌هاي‌گلوكوكورتيكوئيدي‌ سبب‌ كاهش‌ درد حاد (افزايش‌ بي‌ دردي‌) مي‌شوند. براي‌ پي‌بردن‌ به‌ مكانيسم‌هاي‌ ضد دردي‌ استرس‌ و گلوكوكورتيكوئيدها لازم‌ است‌ مطالعات ‌و تحقيقات‌ بيشتري‌ انجام‌ گيرد.

© حقوق سایت محفوظ است