۱۳۹۶-۰۷-۱۵

مقاله اثرهاي محيط كشت و تنظيم كننده هاي رشد بر ريزافزايي آويشن باغي (.Thymus vulgaris L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۴ در مجله علوم و فنون باغباني ايران از صفحه ۶۱ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: اثرهاي محيط كشت و تنظيم كننده هاي رشد بر ريزافزايي آويشن باغي (.Thymus vulgaris L)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آويشن
مقاله ريزافزايي
مقاله كشت بافت
مقاله كشت درون شيشه اي
مقاله گياهان دارويي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني بهشتي بنفشه
جناب آقای / سرکار خانم: خوشخوي مرتضي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
آزمايش هايي براي ريزافزايي گياه آويشن باغي با استفاده از ريزنمونه هاي تک گره ساقه به طول ۱۰ ميلي متر در شرايط سترون انجام شد. ريزنمونه ها، روي محيط کشت پايه موراشيگي واسکوگ (MS) و محيط کشت پايه نيم غلظت MS که به آن ها ۰، ۰٫۵، ۱ و ۱٫۵ ميلي گرم در ليتر، بنزيل آدنين (BA)، ۰ و ۰٫۲ ميلي گرم در ليتر نفتالين استيک اسيد (NAA)، ۸ گرم در ليتر آگار و ۲۵ گرم در ليتر سوکروز افزوده شده بود، قرار گرفتند. در مرحله دوم آزمايش از غلظت هاي ۰، ۰٫۷۵، ۱ و ۱٫۲۵ ميلي گرم در ليتر BA به همراه ۰ و ۰٫۲ ميلي گرم در ليتر NAA جهت تشکيل شاخساره استفاده شد. محيط کشت MS همراه با ۱ ميلي گرم در ليتر BA و ۰٫۲ ميلي گرم در ليتر NAA، براي پرآوري شاخساره مناسب بود. شاخساره هاي توليد شده در کشت درون شيشه اي چهار بار به فاصله چهار هفته روي محيط کشت تازه زيرکشت شدند. زيرکشت ها در سطح %۵ تفاوت معني داري با يکديگر نداشتند. براي ريشه زايي شاخساره هاي توليد شده، محيط کشت MS با ۸ گرم در ليتر آگار و ۲۵ گرم در ليتر سوکروز به کار گرفته شد. بهترين تيمار تنظيم کننده رشد براي ريشه زايي، صفر ميلي گرم در ليتر BA و ۱ ميلي گرم در ليتر NAA پس از ۸ هفته بود. سازگاري گياهک هاي ريشه دار شده در آميخته خاکي سترون به نسبت حجمي يک ششم خاک رسي شني، يک ششم ماسه، يک ششم پيت خزه و سه ششم پرلايت انجام شد. گياهان پس از دو هفته سازگار شدند و به شرايط معمولي انتقال يافتند.

© حقوق سایت محفوظ است