۱۳۹۶-۰۶-۲۷

مقاله اثرات قلبي – عروقي سه تركيب صناعي جديد مهار كننده كانال‌ هاي كلسيمي در خرگوش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۱ در مجله دانشگاه علوم پزشکي رفسنجان از صفحه ۱۰ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: اثرات قلبي – عروقي سه تركيب صناعي جديد مهار كننده كانال‌ هاي كلسيمي در خرگوش
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مهار كننده‌ هاي كانال ‌هاي كلسيمي
مقاله مشتقات دي ‌هيدروپيريديني جديد
مقاله پرفشاري خون
مقاله نيروي انقباضي قلب
مقاله ضربان قلب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي پور حميد
جناب آقای / سرکار خانم: رحماني شاپور
جناب آقای / سرکار خانم: فرومدي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه‌و هدف: دارو‌هاي مهاركننده كانال‌هاي كلسيمي دي هيدروپيريديني با سر گروهي نيفديپين گروه مهمي از داروها مي‌باشند كه كاربرد وسيعي در درمان بسياري از بيماريهاي قلبي- عروقي به‌ويژه فشار بالا دارند. در اين مطالعه اثر سه تركيب صناعي جديد از آنالوگ‌هاي استري نيفديپين بر فشار خون، نيروي انقباضي و ضربان قلب در شرايط فشار خون طبيعي و فشار خون بالا درخرگوش مورد بررسي قرار گرفت.
مواد و روش‌ها: براي اين منظور ۲۴ خرگوش از نژاد سفيد نيوزلندي در سه گروه هشت‌تائي با تزريق داخل صفاقي ديازپام و پنتوباربيتال سديم بيهوش شدند. شريان راني جهت ثبت فشار خون شرياني، وريد راني جهت تزريق داروي بيهوشي و فنيل افرين و وريد ژوگولار جهت تزريق تركيبات جديد كانول گذاري شد. كانول ديگري از طريق شريان كاروتيد به داخل بطن چپ وارد گرديد تا با ثبت فشار داخل بطن امكان محاسبه dp/dt به عنوان شاخص نيروي انقباضي قلب فراهم گردد. آنگاه: الف- در حيوانات گروه اول يك ميلي‌ليتر از محلول ۱۰ مولار نيفديپين از طريق وريد ژوگولار تزريق شد، پنج دقيقه بعد يك‌ميلي ليتر از محلول ۱۰ مولار يكي از تركيبات جديد تزريق گرديد. سپس مراحل فوق با غلظ۱۰  مولار نيفديپين و تركيب مورد آزمايش تكرار شد. ب- با استفاده از تزريق محلول فنيل‌افرين، فشار خون به ميزان حداقل ۲۰ ميلي‌متر جيوه بالا برده شد و پس از آن كليه مراحل بندالف تكرار شد. اقدامات ذكر شده در بند‌هاي الف و ب در مورد دو تركيب ديگر در دو گروه ديگر حيوانات انجام شد.
يافته‌ها: نتايج بدست آمده حاكي از اين است كه نيفديپين در شرايط فشار خون بالا، فشار متوسط شرياني را ۱/۲۲ درصد ، نيروي انقباضي قلب را ۷/۱۹ درصد كاهش و ضربان قلب را ۸/۴ درصد افزايش داد. تركيب شماره ۱ با همان غلظت، فشار متوسط شرياني را ۵/۷ درصد و نيروي انقباضي را ۳/۸ درصد كاهش داد ولي اثري بر ضربان قلب نداشت. تركيب شماره ۲ فشار متوسط را ۹ درصد، نيروي انقباضي را ۲/۱۱ درصد كاهش داد ولي اثري بر ضربان قلب نداشت. اثر تركيب شماره ۳ بر متغير‌هاي مذكور به ترتيب ۲/۱۰ درصد و ۶/۷ درصد كاهش و ۴/۱ درصد افزايش بود. در مقايسه با نيفديپين هر سه تركيب اثر ضعيف‌تري بر فشارخون و نيروي انقباضي قلب داشتند ولي تركيبات شماره۱و۲ ضربان قلب رابصورت معني‌داري (P<0.05) كاهش دادند. اثرات هر سه تركيب در غلظت ۱۰ مولار نيز نسبت به غلظت ۱۰ مولار نيفديپين ضعيف‌تر بود.
نتيجه‌گيري: با توجه به اينكه تركيب شماره ۲ از نظر اثر بر فشار خون و نيروي انقباضي از دو تركيب ديگر به نيفديپين نزديكتر است، بدون آنكه ضربان قلب و مصرف اكسيژن آن را افزايش دهد از اين رو مي‌توان با ايجاد تغييراتي در تركيب آن در جهت افزايش قدرت كاهندگي فشار خون آن، از خصوصيت مثبت عدم افزايش ضربان قلب آن استفاده كرد و در صورت تأييد كمتر بودن عوارض جانبي آن نسبت به نيفديپين، از آن مي‌توان در افراد مبتلا به پرفشاري خون همراه با نارسايي عروق كرونر استفاده نمود.

© حقوق سایت محفوظ است