۱۳۹۶-۰۷-۱۴

مقاله اثرات استراديول بر تشنج هاي ايجاد شده به روش كيندلينگ الكتريكي آميگدال در موش هاي صحرايي نر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۷۹ در فيزيولوژي و فارماكولوژي از صفحه ۳ تا ۱۱ منتشر شده است.
نام: اثرات استراديول بر تشنج هاي ايجاد شده به روش كيندلينگ الكتريكي آميگدال در موش هاي صحرايي نر
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استراديول بنزوات
مقاله تشنج
مقاله صرع
مقاله آميگدال
مقاله كيندلينگ الكتريكي
مقاله تاموكسيفن سيترات

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صابري مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: پورغلامي محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: جرجاني معصومه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مدل كيندلينگ آميگدال به استراديول حساس بوده و استراديول سرعت كيندلينگ را تشديد مي نمايد ليكن آثار استروژن بر روند تشنج (تسريع و تاخير در بروز، مدت زمان تشنج و تخليه هاي متعاقب) تاكنون بررسي نشده است. در اين تحقيق اثرات مزمن استراديول بنزوات بر متغيرهاي حملات تشنجي با استفاده از مدل كيندلينگ الكتريكي آميگدال مورد ارزيابي قرار گرفت. ابتدا موشهاي صحرايي نر با تحريكات متوالي روزانه آميگدال، بطور كامل كيندل شدند سپس با دوزهاي مختلف استراديول ۱۰ μg/kg)، ۳۰ و ۵۰ به صورت داخل صفاقي( هر روز تحت درمان قرار گرفته و متغيرهاي كيندلينگ شامل مراحل تشنج (SS)، مدت زمان تخليه هاي متعاقب (ADD) و مرحله ۵ تشنج (S5D) در زمانهاي مختلف ۱۵) و ۱۸۰ دقيقه و هر ۲۴ ساعت تا ۹۶ ساعت( ثبت گرديدند.
استراديول بنزوات به ميزان ۱۰ μg/kg هيچگونه تغيير معني داري بر متغيرهاي كيندلينگ ايجاد ننمود در حاليكه با تجويز ۳۰ μg/kg يا μg/kg 50، اثري سه مرحله اي بر متغيرها ايجاد كرد. در ابتدا ADD پس از ۱۵ دقيقه به طور معني داري افزايش يافت ولي پس از ۴۸ ساعت همه پارامترها كاهش بسيار معني داري را نشان دادند. سپس افزايش قابل ملاحظه اي در S5D پس از ۹۶ ساعت مشاهده گرديد.
پيش درماني با تاموكسيفن سيترات به ميزان ۳ mg/kg اثرات استراديول را تا ۷۲ ساعت مهار نمود در حاليكه پيش درماني با ميزان mg/kg 10 از دارو فقط اثر مهاري استراديول را بر متغيرهاي كيندلينگ پس از ۴۸ ساعت وقفه داد. در عين حال تجويز تاموكسيفن سيترات به ميزان ۱۰ mg/kg به تنهايي اثراتي مشابه مصرف استراديول ايجاد نمود. اين نتايج نشان مي دهد استراديول متغيرهاي كيندلينگ را به صورت وابسته به دوز و زمان و نيز با اثرات دوگانه (افزايش و كاهش) در موشهاي صحرايي نر تغيير مي دهد. اين آثار احتمالا به دو صورت غير ژنوميك و ژنوميك بروز مي نمايد. نتايج ناشي از مصرف تاموكسيفن به تنهايي را مي توان به اثرات آگونيست نسبي آن برگيرنده هاي استروژني نسبت داد.

© حقوق سایت محفوظ است